yokuşlarda bisiklet sürmek

Yokuşlarda Bisiklet Sürmek

Bisiklet sürmeyi her ne kadar çok sevsem de yokuşlarda bisiklet sürmek denildiğinde hala tüylerim diken diken oluyor. Gerçekten düşününce yokuşta bisiklet sürmek kulağa pek akıl karı gelmiyor. Seyahatime ilk başladığımda, bisikletimde yüklü olan çantaları gören insanların hemen hepsi aynı soruyu soruyordu. “Yokuşlarda ne yapıyorsun?” Ne yapayım, beş dakikada bir durup durup dinleniyorum. Yoksa mümkün değil ilerleyemiyordum. Tabii zamanla vücut alıştıkça durum değişti o ayrı.

Şahsen benim yokuşlarda yaptığım ilk şey yola çıktığım ilk günden beri hala değişmedi. Yokuş gördüğümde veya yolda eğim olduğu haberini aldığımda vakit kaybetmeden söylenmeye başlıyorum. Özellikle yorgun olduğumda gerçekten moralim bozuluyor, ruhum daralıyor, sanki gitmek istediğim ülkelerden biri vize vermemiş gibi üzülüyorum. Haliyle aslında yokuş tırmanmaya 1-0 yenik başlıyorum. Anlayacağınız yokuşlara karşı verdiğim psikolojik savaşta oldukça başarısızım. Bu durumda çeneme vuruyor.

İlk bisiklet sürmeye başladığımda birkaç gün hem vücudum hem de beynim yokuşlara alışık olmadığından belli bir eğimden sonrasını inip bisikletimi elimle yürüterek geçiyordum. Günler geçtikçe ve sürmeye devam ettikçe belli bir yerden sonra vücudumun uyum sağlamaya başladığını ve yokuşlarda da rahatlıkla sürebildiğimi fark ettim. Verdiğim molalarda da kayda değer bir azalma oldu. Ama benim yokuş gördüğümde etrafıma yaydığım olumsuz enerjide hala bir değişme yok. İlk yola çıktığımda düz yolda bile 10 dakikada bir mola verecek durumdayken en son Hindistan’da inişli çıkışlı bir 40 kilometreyi molasız gidebiliyordum.

Yeni Başlayanlar İçin Yokuşlarda Bisiklet Sürmek

Bisiklet sürmeye yeni başladığınızda yokuşları çıkmakta zorlanmanız çok normal. Yokuşlarda bisiklet sürmek gerçekten zor bir iş. Vücudunuza çıktığı yola alışması için zaman tanıyın. Bu zaman bünyeden bünyeye göre değişiklik gösterebilir. Yola çıktığınız ilk günde yokuşları zorlanmadan tırmanmanız iyi bir kondisyonunuz olmadıktan sonra pek mümkün değil. Ve bu son derece normal. Vücudunuz diğer her şeye alıştığı gibi buna da alışacak. Ve açıkçası bu aşamadan sonra yokuşlarda ne yapacağınız tamamen size kalmış. Canınız isterse sürün, canınız isterse bisikletinizi iterek taşıyın, isterseniz römorklu bir traktörün durmasını umut ederek otostop çekin. Sizin turunuz, sizin kararınız.

1 yorum var

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: içerik korunuyor
%d blogcu bunu beğendi: